چهارشنبه هشتم مهر 1388 11:4 قبل از ظهر

 

 

 

 

 

 

 

  

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

آخرین بار که در آینه تنها بودم

 

پسری را دیدم که به خود می پیچید

 

لای انگشتانش قلمی پیدا بود

 

آخرین بار که در  آینه تنها بودم 

 

 پسری سنگ به دیوار دبستان می زد

 

 

من و او دور  شدیم  از هم و  او

 

در مه خاطره هایم گم شد

  یکشنبه پانزدهم شهریور 1388 1:45 بعد از ظهر

 

 

 

 

 

 

 

 

 

هلال

 

ماه از پشت حسینیه اعظم پیدا

اول شوال است

  .... وای لبخند خدا !

هنوز در شهر ما با چشم های منتظر مردم ماه شب عید فطر را رصد می کنند و معمولا پس از افطار در مساجد به بالای پشت بام ها می روند تا هلال ماه شب عید را نظاره کنند . پیرمردان تلواسه بیشتری دارند . خداوند به آنها با لبخند پاسخ می دهد . هلال لبخند خداوند است .

 

 

 

 

  

 

 

 

 

 

 

 

 

 

رنگینگ

 

خرمای رسیده و رطب

من اینک

مشتاق زیارت توام رنگینک

 

زنان همشهری ما با خرماهایی که هسته ی آن را بیرون می آورند و به جای آن مغز گردو تعبیه می کنند و با چند ماده ی خوشمزه ی دیگر از جمله دارچین و نشاسته ظرفی دایره وار از رنگینک درست می کنند. عطر و طعمی عجیب تر دارد. گویی کودکی های همه ی ما در آن گم شده است.

 

 

 

 

 

 

 

 

برگ نخل

 

 

گیسوی بلند نخل

بر شانه ی باد

مثل پر طاووس که در آب افتاد

 

طاووس وقتی بال می گشاید هستی زیبایی را فراچشم می آورد. گویی تصویر نخل با آن بالهای فراز شده در باد و باران تصویری از طاووس است . تش باد ... تش باد جنوب مثل رودی جاری ست ...

 

 

 

  

 

 

 

 

 

 

 

  

رطب

 

فروردین         شکوفه خرما

پیچیده بوی سبز ابار از درخت شب

چیزی نمانده از خرک زرد تا رطب

وقتی شکوفه های خرما می رسد باید آن را با گرده های درخت خرما گرده افشانی کرد . خرما  و رطب قبل از رسیدن به صورت خارک شیرین و طلایی است در گویش محلی به خارک خرک می گویند .

  یکشنبه بیست و یکم تیر 1388 11:4 قبل از ظهر

 

 

 

 

 

 

 

 

تابستانی یک

یک نرمه نسیم خسته از راه رسید

شد تازه

گلوی بادگیری سر ظهر

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

تابستانی دو

باد آمد و بر درخت خرما پیچید

ـ شهریور ماه ـ

سایه ها زنده شدند

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

بهشت نازیبا

یک برکه خشک سوسماری ترسو

صد بوته خار سنگلاخ از هر سو

وه ! این صحرا

جهنم زیبایی ست

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

تجاهل

بی منت نردبان

چگونه بالا رفته است

بر کله این مناره آن لک لک پیر

به ابوجاسم گفتم : تو که در محله پامنار قم خانه داری آیا می دانی چگونه لک لک ها رفته اند آن بالا ؟ گفت : باید یک قوطی رنگ سفید بخرم . گفتم : چرا لک لک ها لباس عربی پوشیده اند ؟ گفت : این شمع تاریک را از هلند آورده ام برای تو برای تو لک لک ! گفتم : پس چرا با این ته لهجه بغدادی کت و شلوار سیاه پوشیده ای ؟ گفت : لک لک ها احرام سفر بسته اند . فکر کنم از حاجی آباد لک ها هم گذشته باشند !

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

پنکه

صوفیان حیران

صوفیان تنها

چه سماعی دارد پنکه سقفی ما !

هو هوی یکدست پنکه های سقفی ، ظهر های تابستان در من احساس آرامش و آسایش می ریخت . مادرم می گفت : سه برادرند که همیشه دنبال هم می دوند ، ولی به هم نمی رسند ! آن سه برادر با خرقه های سفیدشان هنوز هم می دوند و به هم نمی رسند ، اما آن صدای آرام بخش بسیار دویده است و از من دور شده است .

 

  دوشنبه چهاردهم اردیبهشت 1388 5:2 بعد از ظهر

صادق رحمانی : از دهم تا سیزدهم مهرماه 1386فرصتی بود که با دوستان به توابع گراش سری بزنیم ، با این که پاییز برگ ریز هزار رنگ از راه رسیده بود ، اما همچنان هوا به گرمی می زد. عشایر گراش که در سیاه چادرها به طور پراکنده به زندگی ادامه می دهند ،از هر جهت خسته به نظر می رسیدند. آنها تابستان ها در اشکفت ها و دره ها زندگی می کنند و پاییز و زمستان را در دشت می گذرانند. باد زندگی مدرن گویا بر سیاه چادرها نیز وزیدن گرفته است.  یعنی گاه  در چادرها تلفن همراه همدم آنان است در حالی که آبی برای خوردن ندارند و چراغی برای دیدن در شب. و این گونه است که مدرنیته آرام آرام نفوذ خود را بر سنت سرعت می بخشد. این دوبیتی های صحرایی حاصل گشت و گذار در دشت گراش است.پذیرا باشیدش.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

گزدان

بیا در قلعه ی آباد گزدان

کنار سبز پوش شاد گزدان

بیا هر پنجشنبه، پیر مسجد

ز یزدان یاد کن با یاد گزدان 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

زینل آباد

غروبی دختری غمگین و ناشاد

سر راهم نشسته ، داد و بیداد

گلی داد و به گریه گفت ، بگذار

سر قبر علی، در زینل آباد

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

دشت رحمانی

اگرچه پا به پا در جاده سنگه

پر از خاره پر از خار و خدنگه

نی چوپان و پاییز و غم یار

غروب دشت رحمانی قشنگه

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

چک چک

سر راهم به چوپانی رسیدم

نوای ناله ای از دل شنیدم

چه خوش نی می زد و آواز می خواند

که جایی بهتر از چک چک ندیدم

 

 

 

 

 

 

 

 

ارد

ارد آیینه لطف احد بود

ارد راه دل ما را بلد بود

به هر جا بنگرم کوه و در و دشت

ارد بود و ارد بود و ارد بود

 

 

 

 

 

 

 

 

 

اغصه

به هر جایی که رفتم بی صفا بود

به هر یاری رسیدم بی وفا بود

تمام غصه هایم رفت از یاد

اَغُصه بهترین خاک خدا بود

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

فداغ

دلم مهجور و خانه بی چراغه

شبیه شعر باقر سینه داغه

الهی درد خود را با که گویم

خودم در بندر و دل در فداغه

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

دره پلنگی

سیه چادرنشین آهوی رنگی

دلی در سینه داری سخت و سنگی

دو چشمونت کمینگاه دلم شد

پر از ماهی تو ای دره پلنگی

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

کنار زیارت

نشسته بر سر راهم کناری

نوشته برتن آن یادگاری

به یاد گلنساء افتادم آنجا

زیارت کردم و آمد سواری

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

خلیلی

به رنگ روشن تخم دمیلی

نمی خواهد صفای تو دلیلی

تو را با رنج هایت دوست دارم

تو در آتش گلستانی خلیلی

  دوشنبه سی و یکم فروردین 1388 11:48 قبل از ظهر

 

 

 

 

 

 

 

 

 

در آینه، در ساعت جیبی، در شن

در نیجه، در جامه من، در ساقه

در جوهر خودكار، خدا پنهان است

*

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

آه

مانده روی شانه‌ام

مصرعی بلند و كج

از قصیده‌ای سیاه.

  شنبه هفدهم اسفند 1387 9:34 قبل از ظهر

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

آخرین برگ افتاد

از درخت اسفند

 

بر سر سفره ی صبح

تپشی سرخ در آن پیله ی لبریز از آب

لکنت ثانیه ها...

گوش کن

 

فروردین !

  سه شنبه پانزدهم بهمن 1387 3:10 بعد از ظهر

 

 

 

 

 

 

 

 

 

کهنگی

گلدان شکسته ای است در سمساری

 

دیروز پر از بهار

                     آن باغ بلور

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

موج

 تصویر مکرری است

                   بر این ساحل

پرواز عقاب های ناشی بر شن

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

مربا

همسفره ی همیشگی ما خوش آمدی

ای نازنین مسافر خسته

                       درخت به !

  

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ارتباط

بی آنکه بدانند چه نامی دارند

سوزن قفلی به روسری

                    مرتبط است

 

 

 

 

 

 

 

 

 

  

 

 

 

 

پیانو

 

 رپ رپ رپ قطره های باران بر چتر 

یک قطعه ی با شتاب

                در افشاری

  شنبه بیست و هشتم دی 1387 12:57 بعد از ظهر